Herkesin duyup gördüğü ancak farkında olamadığı bir hususta farkındalık yaratmak istedim, o kadar.
Aile toplumsal birlikteliklerin en küçüğüdür. Bu grup içerisinde herkesin bir görevi vardır. Anne ve çocukların üstlendiği görevlerden söz etmek istemiyorum. Babanın görevine bir göz atalım: Toplumdan topluma, aileden aileye bazı farklılıklar olsa da kadınının ve çocuklarının geçimini sağlamak, onların mutluluğu için sosyal ortamlar sağlamak, çocukların eğitimi için gerekli çabaları göstermek. Tüm bunların yanında en önemli görevi ailenin güvenliğini sağlamaktır.
Baba ailede güçlü bir statüye sahiptir. İç ve dış tehlikelerden ailesini korumak zorundadır. Bu gücünü aile içerisinde gösterdiği gibi çevresine de gösterebilmelidir. Baba figürü evde ve çevrede zayıf bir kişilik olarak görünüyorsa o ailenin fertleri, temasta bulundukları en yakın bireyler tarafından şiddete, sömürüye, istismara uğramak zorundadırlar. Zorundadırlar diyorum, çünkü doğada güçlüler hep güçsüzleri ortadan kaldırırlar da ondan. Güçlü bir babanın tavuğuna kimse “kışş” diyemez. Akıl, mantık, eylem, yaptırım, kararlılık ve olumlu insani düşünceleri öne çıkmış babadan bahsediyoruz. Despot bir baba değildir söz konusu olan.
Devletler de aynı aile gibidir. Devletin yönetim kademesinde olanlar güçlü ve bilgili olmalıdır. Liderlik vasıfları taşıyan akıllı, zeki, büyük düşünen vizyon sahibi, olayları iyi analiz eden, halkını idare etmeyi bilen, halkının yararına çalışan, toplum çıkarlarını kendi çıkarları önünde gören kişiler devletin başında olmalıdır.
Bir devletin güçlü olabilmesi için içinde yaşayan tüm dini ve etnik grupların birlik içinde olması gerekir. Kendi aralarında düşmanlık yaratmış toplum bireyleri düşmana karşı birlik olup ülkelerini savunamazlar. Böyle bir toplumda herkes “bana ne” sloganıyla verilen görevlerden kaçar. Ülkenin sahibinin kim olduğunu bilemezsin. Sahibi olmayan “mal’ı” kurtlar yer.
İkinci olarak devletin askeri, yargı, yasama, yürütme, sağlık, eğitim kurumları görevlerini eksiksiz yerine getirmeleri gerekir. Tüm bunların yanında insanlar çalışıyorsa, üretiyorsa, teknolojik açıdan çağın gerisinde kalmamışsa, birisine el açıp bir şeyler dilenmiyorsa, satacak tarım ve teknolojik ürünleri varsa o devlet güçlü devlettir. Bileğini kimse bükemez. Böyle bir devletin de tavuğuna kimse “kışş” diyemez.
Celil Boz. (celilboz@yahoo.com)
